Umiłowani Siostry i Bracia,
w imieniu mojej rodziny z serca życzymy wam, aby tajemnica Narodzenia Pańskiego stała się w waszym życiu źródłem cichej, ale trwałej nadziei. Niech Bóg, który przyszedł bez rozgłosu, odnajdzie w waszych sercach przestrzeń otwartą i ufną.
Niech światło Betlejem rozjaśnia to, co niepewne, i ogrzewa to, co zziębnięte przez trud codzienności. Niech Chrystus rodzi się tam, gdzie jest zmęczenie, pytania bez odpowiedzi i pragnienie sensu. On przychodzi właśnie tam, gdzie człowiek najbardziej potrzebuje bliskości.
Niech w te Święta proste gesty staną się miejscem spotkania z Bogiem: słowo bez pośpiechu, spojrzenie pełne uwagi, milczenie niosące pokój.
Życzymy wam, abyście w te Święta doświadczyli obecności Boga w prostych znakach: w słowie wypowiedzianym bez pośpiechu, w spojrzeniu pełnym uwagi, w milczeniu, które niesie pokój. Niech wasze domy staną się miejscem zgody, a serca przestrzenią, w której Bóg może zamieszkać.
Niech Nowonarodzony umacnia waszą wiarę, odnawia nadzieję i uczy miłości cierpliwej oraz wiernej. Z życzliwością i modlitwą towarzyszymy wam w czasie Świąt i w każdym dniu nadchodzącego roku.
List pasterski na Święta Bożego Narodzenia
Na czas Narodzenia Pańskiego
Umiłowani Siostry i Bracia,
W noc Bożego Narodzenia Kościół nie celebruje idei ani wspomnienia. Staje wobec tajemnicy. Bóg stał się bliski. Nie w znaku mocy, lecz w ciele Dziecka. Nie przez dystans, lecz przez obecność.
Odwieczne Słowo, przez które wszystko się stało, nie przyszło jako odpowiedź na nasze pytania. Przyszło jako obecność pośród ludzkiego życia. Bóg nie przemówił z wysoka. Zamieszkał między nami. Wszedł w czas, w historię, w kruchość. Przyjął to, co ludzkie, aby nic z naszego życia nie było Mu obce.
To przyjście jest ciche. Nie towarzyszy mu hałas świata ani logika skuteczności. Betlejem uczy nas, że Bóg nie zbawia przez nacisk. Zbawia przez bliskość. Objawia się w tym, co małe, aby człowiek nie musiał się bać. W Dziecięciu złożonym w żłobie Bóg pokazuje swoje serce. Serce, które nie dominuje, lecz ufa. Nie oddala, lecz przyciąga.
Tajemnica Wcielenia odsłania prawdę o Bogu, ale także prawdę o człowieku. Skoro Bóg zechciał być tak blisko, to znaczy, że bliskość jest drogą zbawienia. Tam, gdzie człowiek jest dla drugiego obecny, tam rodzi się przestrzeń Boga. Tam, gdzie potrafimy słuchać, przebaczać, trwać, tam światło Betlejem nie gaśnie.
W naszych czasach łatwo żyć obok siebie, a coraz trudniej być ze sobą. Wiele relacji nosi w sobie chłód, pośpiech i zmęczenie. Boże Narodzenie nie usuwa tych ran jednym gestem. Ono je rozświetla. Przypomina, że Bóg nie cofnął się wobec ludzkiej słabości. Wszedł w nią. Dlatego również my jesteśmy wezwani, aby nie uciekać od drugiego człowieka, lecz być blisko, nawet gdy to kosztuje.
Bóg przychodząc w ciszy uczy nas nowego spojrzenia. Uczy cierpliwości wobec procesu, który dojrzewa powoli. Uczy wiary, która nie potrzebuje spektaklu. Uczy miłości, która trwa także wtedy, gdy nie jest widoczna. W tej ciszy rodzi się nadzieja prawdziwa, nie ta obiecująca łatwe rozwiązania, lecz ta, która zakorzeniona jest w obecności Boga pośród nas.
Niech więc tegoroczne Święta będą czasem powrotu do tego, co istotne. Do stołu, przy którym jest miejsce dla każdego. Do rozmowy, która nie rani. Do milczenia, w którym można usłyszeć Boga. Niech betlejemska noc nauczy nas, że największym darem, jaki możemy ofiarować, jest wierna obecność.
Z serca wam błogosławię,
na czas Narodzenia Pańskiego i na każdy dzień,
aby Bóg, który stał się bliski,
uczył nas być blisko siebie nawzajem.
Pokój i światło Betlejem niech zostaną w waszych domach.
Niech pokój Chrystusa
przenika Twoje serce
- (por. Kol 3,15 BBT)
List pasterski na uroczystość Świętego Andrzeja Apostoła
Drogie Siostry, drodzy Bracia w Chrystusie W uroczystość Świętego Andrzeja Apostoła, brata Szymona Piotra, rybaka z Betsaidy i Patrona Katedry Zwierzchnika naszego Kościoła, zwracam się do was jako wasz pasterz, który razem z wami szuka Pana, czasem się lęka i
List pasterski na rozpoczęcie Adwentu
„Aby wszyscy byli jedno” (J 17,21) List pasterski na rozpoczęcie Adwentu Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie, Rozpoczynamy Adwent, czas światła, które przecina mrok, czas oczekiwania, które dojrzewa w ciszy. Kościół wchodzi w przestrzeń nadziei, ale nie w nadziei biernej,
Z okazji Dnia Dziecka
List z okazji Dnia Dziecka Drogie Dzieci, dzisiaj jest Wasze Święto – Dzień Dziecka.Ale dla waszych rodziców każde jedno wasze istnienie, każda myśl o was, każdy uśmiech zapisany we wspomnieniach – to dzień święty. Czasem myślicie, że dorastaliście sami.Że wasze
Umiłowany Bracie, Umiłowana Siostro,
Pokój z Tobą!
W imię Tego, który oddał życie za przyjaciół i zmartwychwstał, aby nikogo nie utracić - witamy Cię serdecznie w przestrzeni Biskupstwa Świętego Męczennika Biskupa Wojciecha.
Jesteśmy wspólnotą.
Nie strukturą. Nie projektem. Nie instytucją - lecz żywym Kościołem Chrystusa: otwartym, ubogim duchem, zanurzonym w modlitwie i obecnym w życiu tych, którzy zostali zranieni, poszukują światła albo zwyczajnie chcą iść dalej - razem.
Ten Kościół nie ocenia, lecz słucha.
Nie zamyka, lecz otwiera drzwi.
Nie narzuca, lecz towarzyszy.
Jeśli trafiłeś tutaj przypadkiem - wierzymy, że to nie przypadek.
Jeśli szukasz miejsca, w którym możesz być sobą przed Bogiem - ono jest tu.
Jeśli nosisz w sercu pytania, rany, pragnienie przebudzenia wiary - nie jesteś sam.
W imieniu duchowieństwa i wiernych Biskupstwa, a także jako jego pasterz, zapraszam Cię - nie tylko do przeglądania tej strony, ale do wejścia głębiej: w przestrzeń wspólnoty, modlitwy i relacji. Niech św. Wojciech, który niósł Ewangelię z odwagą i miłością aż po kres życia, będzie Twoim towarzyszem w drodze.
Jesteś oczekiwany.
Jesteś potrzebny.
Jesteś w domu.
Z pasterskim błogosławieństwem i modlitwą,
✠ bp Robert Matysiak NCC
Ordynariusz Biskupstwa Świętego Męczennika Biskupa Wojciecha
Starokatolicka Wiara - Przeszłość i Przyszłość w Jedności
O nas
Biskupstwo Świętego Męczennika Wojciecha, Biskupa i Apostoła Północy, to nie urząd ani instytucja. To wspólnota – organiczna, modląca się, milcząca i głosząca. To ciało Kościoła zbudowane na męczeństwie, liturgii i służbie.
Tworzymy jeden z filarów Narodowego Kościoła Katolickiego – wspólnoty osadzonej w żywej Tradycji starokatolickiej, czerpiącej z niewyschniętych źródeł pierwszych wieków. Nie definiujemy wiary przez zestawy pojęć, lecz jako uczestnictwo w Misterium Chrystusa – ciche, codzienne, konsekwentne.
Nasza wierność objawia się nie w hasłach, ale w sakramentalnej rzeczywistości. W celebracji Eucharystii, której forma nie została naruszona. W sakramentach, które niosą łaskę, a nie uproszczenie. W strukturze Kościoła, która – oparta na sukcesji apostolskiej – żyje według zasady episkopalno-synodalnej: gdy biskup słucha Kościoła, a Kościół rozpoznaje głos pasterza.
Nie zamykamy się w zakrystii. Głosimy Słowo. Towarzyszymy w formacji. Zbliżamy się do ubogich nie z litości, ale z braterstwa. Nasze ręce są po to, by błogosławić, rozdawać, ocierać łzy i trwać.
Do tej wspólnoty zapraszamy tych, którzy mają dosyć powierzchowności. Tych, którzy chcą modlić się w ciszy, przyjąć sakrament nie jako rytuał, lecz jako spotkanie. Tych, którzy pragną prawdy – nie wygody.
Wierzymy, że liturgia może stać się domem, a modlitwa drabiną, po której człowiek schodzi w głąb siebie i wspina się ku Bogu. I wierzymy bez kompromisu: że każdy, kto szuka, znajdzie. A kto przychodzi, nie zostanie odrzucony.
Dołącz do Naszej Wspólnoty – Razem w Wierze i Miłości
Serdecznie zapraszamy Cię do wejścia w przestrzeń żywej wiary i wspólnoty – Biskupstwa Świętego Męczennika, Biskupa Wojciecha. Jesteśmy duchową rodziną, która – „trwając mocno w nauce Apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwie” (Dz 2,42) – pielęgnuje z pokorą dziedzictwo starokatolickiej Tradycji i nieprzerwanej sukcesji apostolskiej.
Nasze życie osadzone jest na trzech filarach: miłości Chrystusa, braterskiej jedności i świętości liturgii, której centrum stanowi Eucharystia – ofiara i uczta, która przemienia serce Kościoła. To tutaj „Pan każdego dnia przysparza tych, którzy dostępują zbawienia” (Dz 2,47).
W naszych delegaturach odnajdziesz nie tylko modlitewne wsparcie i obecność duszpasterską, lecz także przestrzeń uświęconą, gdzie w duchu czci i pokory celebrujemy Misteria wiary. Wierzymy głęboko, że „gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18,20).
Biskupstwo to nie instytucja – to wspólnota.
To Kościół, który modli się, żyje i służy. Otwarty na każdego, kto pragnie pogłębiać więź z Chrystusem i braćmi, wzrastać w wierze, karmić się sakramentami i odnaleźć duchowy dom. Jak pisał św. Paweł: „Jeden drugiego brzemiona noście” (Ga 6,2) – dlatego niesiemy się wzajemnie ku zbawieniu.
Dołączając do nas, wchodzisz w życie Kościoła, który wiernie trwa w miłości – bo „Bóg jest miłością” (1 J 4,8). Niezależnie od tego, na jakim etapie jesteś – tutaj znajdziesz miejsce, by „odnowić się duchem w waszym myśleniu” (Ef 4,23) i żyć liturgicznie, modlitewnie i apostolsko.
„Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe.”
– Łk 14,17
O Świętych Sakramentach
Sakramenty są świętymi znakami, w których Bóg dotyka człowieka i udziela mu swojej łaski. To w nich rzeczywistość widzialna staje się narzędziem działania niewidzialnego Boga. Przez sakramenty Kościół przekazuje życie Chrystusa, który pozostaje obecny pośród wierzących. „Łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa” (J 1,17) – i w tej łasce Kościół trwa, niosąc ją przez słowo, wodę, chleb, wino i modlitwę. Wszystko to ma swoje źródło w miłości Boga, w którym „żyjemy, poruszamy się i jesteśmy” (Dz 17,28).
Tajemnica łaski
Chrystus zbawia człowieka w całej jego jedności. W sakramentach to, co widzialne, staje się miejscem działania Boga. Człowiek może przyjąć łaskę w znaku, który rozumie.
1 Chrzest
Narodzenie z wody i Ducha. Wejście do wspólnoty Kościoła.
Chrzest jest bramą życia Bożego. „Kto w Chrystusa został ochrzczony, przyoblekł się w Chrystusa” (Ga 3,27). Woda jest znakiem oczyszczenia. Św. Bazyli pisał, że woda jest narzędziem śmierci dla grzechu i życia dla duszy.
2 Bierzmowanie
Pieczęć Ducha Świętego i dojrzałość wiary.
Duch Święty umacnia, aby świadczyć. „Nie mocą ani siłą, lecz Duchem moim to się stanie” (Za 4,6). Św. Cyryl uczył, że jest to dar Chrystusa i Ducha, który czyni duszę silną.
3 Eucharystia
Chleb życia. Obecność i jedność wierzących.
„Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba” (J 6,51). Eucharystia jest lekarstwem nieśmiertelności, jak pisał św. Ignacy Antiocheński. Nie jest wspomnieniem, lecz obecnością, która karmi wierzących.
4 Pokuta
Sakrament przebaczenia i pojednania.
„Jeśli wyznajemy nasze grzechy, wierny jest Bóg i sprawiedliwy, aby odpuścił” (1 J 1,9). Św. Jan Chryzostom nazywał pokutę drugą łaską po chrzcie. Serce odzyskuje światło i pokój.
5 Namaszczenie chorych
Sakrament umocnienia w cierpieniu.
„Niech przywoła starszych Kościoła” (Jk 5,14). Olej jest znakiem mocy i czułości. Cierpienie zostaje uświęcone, a chory jednoczy się z Chrystusem.
6 Święcenia
Służba w imieniu Chrystusa.
„Ja was wybrałem” (J 15,16). Kapłan stoi między Bogiem a ludźmi i niesie modlitwę ludu. To nie zaszczyt, lecz posługa, w której Bóg działa przez człowieka.
7 Małżeństwo
Przymierze i obraz miłości Boga.
„I będą dwoje jednym ciałem” (Rdz 2,24). Miłość małżeńska jest ikoną miłości Boga, jak mówił św. Jan Złotousty. Wierność i ofiara ukazują trwałość Bożej miłości.
Obszar administracyjny Biskupstwa Świętego Męczennika Biskupa Wojciecha, wraz z wydzielonymi Delegaturami Południową i Zachodnią.
DELEGATURY BISKUPSTWA ŚWIĘTEGO MĘCZENNIKA BISKUPA WOJCIECHA
DELEGATURA POŁUDNIOWA NKK
pw. Świętego Stanisława ze Szczepanowa Biskupa i Męczennika
Uroczystość 8 maja
Kontakt: delegatura.poludniowa@moj-kosciol.pl
DELEGATURA ZACHODNIA NKK
pw. Błogosławionego Czesława Odrowąża
Wspomnienie liturgiczne 20 lipca
Kontakt: delegatura.zachodnia@moj-kosciol.pl
